Beste Hanno,
Ik ben zelf 53 jaar en op zoek naar iets kleiners, milieuvriendelijk en met elkaar. Ik ben het met jou en de anderen, die op jou hebben gereageerd, eens, dat kleiner wonen voor veel ouderen wel een dingetje is.

Als je het over de doelgroep ouderen hebt, die kleiner willen wonen, dan moet je beseffen, dat de initiatiefrijke mensen uit die groep, en daar gaat het in eerste instantie om, slechts een relatief klein groepje is. En die groep is veel diverser dan op het eerste gezicht lijkt.
Om daar een beeld van te krijgen (een kleine aanzet, ik heb geen onderzoek gedaan): Er is in ieder geval een groep, die niet zo nodig in een tiny house wil, maar wel kleiner wil wonen en daar zijn ook wel weer mensen onder, die het doen vanuit ideeele motieven, zoals een kleine afdruk. Soms komen ze dan bij Centraal Wonen terecht. Of sinds kort de knarrenhoven. Dit zijn over het algemeen vriendelijke en sociale middenklasse-mensen, die overwegend wit zijn. En vaak ook met een aardige beurs. Verder is er een groep ouderen, die helemaal niet zo veel te besteden heeft, maar die wel bereid is om klein te wonen. In dit geval gaat het meer om huren en deze groep is veel groter en diverser.

Het concept Tiny Houses is natuurlijk fantastisch, omdat het klein wonen op de kaart heeft gezet als een zinnig alternatief voor het enorme grondgebruik in ons kleine land. Als in zijn algemeenheid de mogelijkheden voor kleiner wonen toenemen, dan vermoed ik dat er ook hele diverse oplossingen voor juist de doelgroep ouderen komen, die ervoor zorg dragen, dat ouderen langer onderdeel blijven uitmaken van de samenleving.
Ik pleit qua bouwplannen en regelgeving daarom voor een inclusieve aanpak (waarbij je kijkt voor wie kleiner wonen interessant is en ouderen als doelgroep meeneemt) dan voor een exclusieve aanpak (een wijkje voor ouderen). Er is niets tegen het laatste, maar ik zou het als beleidsmaker meer open houden.

Fredo